De coach
Wij brengen onszelf mee
Coaching begint voor ons bij de kwaliteit van de ontmoeting. Als coach zijn we aanwezig, betrokken en nieuwsgierig naar wat zich bij jou én tussen ons laat zien. We luisteren, vertragen, spiegelen en confronteren wanneer dat nodig is.
We brengen jarenlange ervaring, vakmanschap en verschillende psychologische en ontwikkelkundige perspectieven mee. Maar we verschuilen ons niet achter modellen of methodieken. We durven ook onszelf in de ontmoeting te gebruiken.
We nemen jouw ontwikkeling serieus, zonder haar van je over te nemen.
De coachee
Jij breng de ontwikkelwens
Coaching vraagt meer dan een vraag waarmee je binnenkomt. Het vraagt nieuwsgierigheid naar jezelf en de bereidheid om te onderzoeken wat je doet, voelt, denkt en misschien liever uit de weg gaat.
We verwachten geen kant-en-klare antwoorden. Wel eigenaarschap over je eigen ontwikkeling: reflecteren, oefenen, jezelf laten bevragen en tussen gesprekken door aandacht geven aan wat zich in je dagelijkse werk en relaties laat zien.
Wij kunnen een tijd naast je lopen. De ontwikkeling blijft van jou.
“Waar ik eerder vooral de harmonie bewaakte, durf ik nu ook mijn eigen richting te geven.
De grootste persoonlijke én professionele verandering is dat ik mijn eigen oordeel serieuzer neem en duidelijker mijn stem durf te laten horen.”
Giel Kop - Senior Omgevingsmanager Boskalis
Vertrouwelijkheid en betrokkenheid
Gedeeld belang, verschillende verantwoordelijkheden
Na een gezamenlijk vertrekpunt ontstaat een andere ruimte: die tussen coach en coachee. Wat daar wordt besproken, blijft vertrouwelijk.
Dat is essentieel. Coaching vraagt de vrijheid om te kunnen spreken over twijfel, frustratie, leiderschap, relaties, persoonlijke geschiedenis en patronen die iemand misschien zelf nog niet volledig begrijpt.
Wij rapporteren daarom niet inhoudelijk aan leidinggevenden of HR over wat iemand tijdens coaching vertelt. De coachee blijft eigenaar van het eigen verhaal.
Tegelijk betekent vertrouwelijkheid niet dat coaching een afgesloten eiland wordt. De werkpraktijk is juist de plek waar ontwikkeling uiteindelijk zichtbaar moet worden. Een leidinggevende kan ruimte geven om nieuw gedrag te oefenen, feedback geven of zelf iets veranderen in de samenwerking.
Wanneer dat passend en helpend is, kan gedurende het traject opnieuw een gesprek met de leidinggevende plaatsvinden. De coachee brengt daarin zelf onder woorden wat er wordt geleerd, waar ontwikkeling zichtbaar wordt, waar het nog schuurt en wat eventueel van de omgeving nodig is.
We praten met de coachee over de ontwikkeling — niet over de coachee met de organisatie.
Daarin heeft ieder een eigen verantwoordelijkheid.
De coachee is eigenaar van de persoonlijke ontwikkeling.
De organisatie creëert waar mogelijk de omstandigheden waarin die ontwikkeling kan worden geoefend.
En wij begeleiden het proces, bewaken de vertrouwelijkheid en helpen de verbinding te leggen tussen persoonlijke ontwikkeling en professionele praktijk.
Coaching binnen
organisaties
Individuele ontwikkeling in verbinding met de werkomgeving
Wanneer een organisatie coaching mogelijk maakt, bestaan er twee werkelijkheden naast elkaar.
De coachee heeft een persoonlijke ontwikkelvraag en moet zich vrij genoeg voelen om die werkelijk te onderzoeken. Tegelijk investeert de organisatie in die ontwikkeling en is er vaak een professionele aanleiding, context of gewenste beweging.
Voor ons hoeven die twee werkelijkheden niet tegenover elkaar te staan. We proberen ze zorgvuldig met elkaar te verbinden.
Waar passend starten we daarom met een gesprek tussen coachee, leidinggevende en coach. Samen onderzoeken we de ontwikkelwens:
Wat wil iemand zelf ontwikkelen? Wat ziet de leidinggevende? Wat vraagt de rol of werkomgeving? En waaraan zouden we in de dagelijkse praktijk kunnen merken dat er werkelijk iets verandert?
De ontwikkelvraag wordt daarmee nooit vóór iemand bepaald. Coaching krijgt voor ons pas betekenis wanneer iemand zelf eigenaar kan worden van zijn of haar ontwikkeling.
Ontwikkeling wordt zichtbaar in de relatie
Soms wordt tijdens coaching zichtbaar dat een ontwikkelvraag niet uitsluitend bij één persoon ligt.
Iemand kan bijvoorbeeld leren grenzen te stellen, terwijl de omgeving structureel over die grenzen heen gaat. Iemand kan oefenen met verantwoordelijkheid nemen, terwijl een leidinggevende moeite heeft om verantwoordelijkheid werkelijk los te laten. Of een samenwerkingsvraag blijkt niet alleen iets te zeggen over twee mensen, maar ook over rollen, verwachtingen of terugkerende patronen in een team.
Dat betekent niet dat wij vertrouwelijke informatie uit de coaching meenemen naar de organisatie.
Wel helpen we iemand om datgene wat relevant is zelf te leren herkennen, dragen en bespreekbaar te maken in de relaties waarin de ontwikkeling zich afspeelt.
Want uiteindelijk vindt ontwikkeling niet plaats in de coachkamer.
Ze wordt zichtbaar wanneer iemand terugkeert naar het dagelijks leven en daar anders leert handelen, spreken, luisteren en verantwoordelijkheid nemen.